One night stand part 3

Ik noem ze maar part 2 en 3 omdat het er allemaal mee te maken heeft. Die avond heeft me veel aan het denken gezet.

Ik heb “hem” nog een paar keer gesproken, nou was ik al niet verliefd of zo, maar het had weer de verkeerde keuze geweest, ha ha ha.
Ik vond het wel spannend allemaal, maar ja , het is geen H.

Ik geloof dat ik H. meer ben gaan waarderen door dit alles, niet dat ik dat niet deed, maar duidelijker gaan zien wat hij allemaal deed en hoe hij voor me was.
Feit blijft wel dat ik “de man” mis in H. De “schouders eronder, we gaan er wat aan doen” mentaliteit. Het roarrrrrrrrrr gehalte in een man.

Misschien is een deel daarvan, mijn eigen onzekerheid. Op zoek naar dat “hij redt me als het fout gaat” gevoel.

Maar de andere kant is ook ,dat het ontbreken van dit, me het gevoel geeft dat ik er een kind bij krijg. En dat wil ik niet.

Ik weet dat ik hem heb ontmoet in een zeer moeilijke situatie, wat hij dan toch maar weer wel geflikt heeft.
Hij kon ook geen “man” zijn, geen baan, geen geld en een zeer zieke vriendin. Hij was 10 maanden aan het zorgen voor mij.
H. kon er wel mee om gaan, terwijl ik hem “zwak” vond.

Ik moet ook steeds aan mijn zus denken met dit. We zaten pas in de kantine van het ziekenhuis, en daar zat een zielig hoopje in een rolstoel en iemand anders die voor hem zorgde. Toen zei mijn zus zoiets van: “Onze mannen zouden dat ook voor ons doen, we weten zeker dat onze mannen voor ons zouden zorgen in zo’n situatie”. En ik geloof dat we er beiden over eens waren dat dat toch wel een prettig idee was.

Want dat is wel iets wat ik zeker weet, hij zal er altijd voor me zijn.

Al die “mannen” zorgen op een andere manier. Die zorgen op een manier van , dat het je aan niets ontbreekt. In principe moet je alles zelf doen en zij zorgen voor het geld en spullen. Ze zitten dus echt niet heel de dag naast je bed, om er te zijn voor je.
Geven geen 10 maanden van hun leven op om voor je te zorgen. Ze zouden waarschijnlijk iemand inhuren om dat voor ze te doen.

Dus is “de man” wel zo belangrijk?
Misschien is hij wel veel meer “man” dan al die “mannen” bij elkaar.

Advertenties

Het leven meer waarderen

Na het overleven van een hersenbloeding en operatie via schedelluikje,denken een hoop mensen dat ik het leven meer ben gaan waarderen.

Nee dus……..

Niet dat ik het leven niet waardeer, en ik ben zeer zeker blij dat ik alles overleefd heb, maar meer genieten van een vlinder of zonsondergang,nee.

Dit kon ik voor dit alles ook al, genieten van wolken bijvoorbeeld, weinig mensen weten/wisten dat ik van de gewone dingen genoot, maar dat deed ik dus al.

Wat er wel veranderd is, is dat ik een groter “dit pik ik niet meer” gehalte heb gekregen.

Dit betekent niet dat ik overal schijt aan heb gekregen, maar wel meer vastberaden om dat te doen wat ik wil, of in ieder geval niet meer te accepteren wat ik niet wil.

Ook meer vastberaden om mezelf te zijn, en als iemand het niet aan staat, jammer dan. Ook niet ten koste van anderen, maar in ieder geval positief voor mezelf.

Dit zal voor velen als “normaal” worden beschouwd, voor mij dus niet.

Een gedeelte van mij was “mezelf”, het andere gedeelte was verborgen, niet interessant genoeg voor anderen , dacht ik.

Maar mezelf zijn valt best mee, een hoop mensen mogen me wel geloof ik, and thats an understatement ha ha ha , alleen mijn jongens en ik weten wat ik daarmee bedoel.

Dus het leven meer waarderen door alles wat er gebeurt is, nee…….., wel ga ik het leven meer waarderen omdat ik nu mezelf ga zijn.