Wat wil ik ?

Dit is de vraag die ik mezelf nu constant aan het stellen ben.

En het antwoord is eigenlijk vrij simpel.
Ik wil vrij zijn.

Vrij zijn in de zin van, zijn wie ik ben.

Ik zou willen doen wat in me op komt, indien mogelijk natuurlijk.

Ik wil me niet druk maken over wat anderen over me zouden kunnen denken, of van me zouden vinden.
Ik wil me niet druk maken over of iets wel normaal is.
Ik wil me niet schamen voor iets wat ik wil.
Er is altijd wel iets te verzinnen wat me weerhoud van mezelf te zijn.

Met heel veel dingen ben ik al veranderd, ben ik weer mezelf, maar niet met alles.

Op seks gebied zou ik ook vrij willen zijn, maar dit betekent dat de muur omlaag moet, ik zal mezelf open moeten stellen voor de ander, dit betekent dat ik de ander volledig moet vertrouwen.

Als ik dit doe, kan ik ook mega hard pijn gedaan worden.
En hier zijn we denk ik bij mijn grootste probleem.

Ik kan niet iemand volledig vertrouwen.

Degene verantwoordelijk voor de verkrachting, was iemand die ik volledig vertrouwde.
Ik denk dat zijn verraad van mijn vertrouwen nog erger voor me is dan de verkrachting zelf.

De keuze voor mij is dus;
Niet volledig mezelf zijn, en dus niet echt gelukkig kunnen worden.
Of maar weer de kans lopen om pijn gedaan te worden. Voordeel van deze keus is ,als ik geen pijn gedaan word dan kan ik misschien wel gelukkig zijn.

Dus zou de keuze gemakkelijk moeten zijn.
Maar dat is het nu net niet  , pffffffff

Het is een flinke muur die daar in al die tijd is opgebouwd.

Advertenties

Ik zit vast

Ik zit muurvast met mezelf op het moment.
Het voelt alsof ik verdwaald ben.

Voor een deel gaat het goed met me, ik voel me ook steeds beter, ik voel me ook goed over mezelf.
Dat deel van mij kan ik ook laten meenemen door het leven , en vertrouwen op mezelf , dat het weet wat het doet. Het “go with the flow” idee :)

Maar een deel van mij groeit niet mee.
En dit deel is ook moeilijk voor me om over te praten, maar ik moet wel, ik zit muur vast.
Ik slaap slecht, word steeds moeier, ik voel me versuft, alsof ik zware medicijnen neem.

En dit deel is mijn intieme deel, laten we het maar heel simpel “het seks deel” noemen.
Maar ik weet niet wat ik hier aan moet doen.
Mijn idee over seks is verkeerd, verknipt. Voor mij is seks in principe, iets wat nodig is voor de voortplanting, en iets wat moet gebeuren omdat een man het wil.
Dit is het basis idee in mijn hoofd, wat niet wil zeggen dat ik het niet lekker vind om te doen.

Wat hieraan ten grondslag ligt, ik weet het niet, misschien de christelijke opvoeding, misschien mensen om me heen, ik weet het niet.
En dingen die met me gebeurt zijn, zoals veel te vroeg aan seks beginnen met het verkeerde type jongen, en later een verkrachting, versterken dit verknipte idee alleen maar.
Met H. eigenlijk  voor het eerst van mijn leven pas echt goeie seks gehad, maar toen was ik inmiddels wel 45.

Ik denk dat ik, in de loop der jaren, een soort van muur om me heen heb gebouwd, om mezelf te beschermen. Een muur die nu weg moet. Maar ik weet niet hoe ik hem af moet breken.

Ik weet van binnen heus wel dat ik mag verlangen naar seks, dat ik het lekker mag vinden, dat ik fantasieën mag hebben. Maar het voelt zo verkeerd als ik hier aan toe geef.

Voor mij is seks niet iets wat ik zo maar doe, het moet betekenis hebben, er moeten gevoelens zijn.
Ik denk dat dit deel zich ook altijd het meest verraden voelde als een relatie over ging.
Seks is een soort van laatste onderdeel van mezelf, wat ik aan iemand geef. Als iemand dit krijgt, heeft hij me dus helemaal.
Ik weet dat dit een ouderwetse gedachte is, maar het is wie ik ben, en ik schaam me er ook niet voor.

Eigenlijk moet dit “seks deel” ook mee met de stroom.
Ik moet het loslaten, ervan genieten, me open stellen voor de ander, erop vertrouwen dat ik de goeie keuzes maak.
Mezelf toestaan dat ik gewoon mag genieten van seks, toestaan dat ik mag fantaseren en mag toegeven aan mijn fantasieën, toestaan dat ik mezelf totaal mag geven aan iemand.
Misschien is het laatste wel mijn grootste probleem, als ik mezelf totaal geef, kan ik alleen maar meer pijn gedaan worden.

Ik heb vreselijke moeite om mijn verdediging te laten zakken, en daardoor zit ik nu vast met mezelf.

Maar ik moet wel om weer één geheel persoon te worden.

Het water

Ik heb wat met water.

Ja pfffff je bent geboren en getogen op en met het water. Ja dat weet ik ,maar dat is het niet.

Vroeger had ik heel lang dezelfde droom; ik was aan het boenen, gleed uit en viel in het water , kopje onder. Of ik verdronk of niet wist ik nooit, want op dat moment werd ik altijd wakker. Jaren heb ik dit gedroomd. Totdat dit echt gebeurde, precies zoals ik had gedroomd.
Mijn vader zat gelukkig in de roeiboot waar ik naast viel, deed een greep in het water en had me te pakken.

En nu………

Eerst nog even naar toen ik depressief was. Hypnose deed ik toen, zelfhypnose en onder begeleiding. Ik moest op een zekere dag de verkrachting verwerken, en waar zat ik met al m’n gevoelens, juist onder water. In een grot, ik liep in een soort van grot in een luchtbel onder water.

De dag dat ik dit “verwerkt” had, ik weet niet of je dit wel echt helemaal verwerkt. Maar laten we zeggen de dag dat ik bereid was het los te laten, was ik ineens in een zwembad, een soort van waterwervel tilde me boven het water, draaide me rond en “reinigde” me van alles.

Als ik in mijn hypnose ergens niet wilde kijken of iets niet wilde zien, dan stond daar altijd een muur, zo hoog als ik, waar water overheen stroomde.

Ook had ik een soort vrouw in een vijver die me van alles liet zien of aanwijzingen gaf.

En in het “echte” leven………

Ik vind water geweldig, ben gefascineerd door alles wat erin leeft, heb bijna heel mijn leven al een aquarium.
Alles is zo mooi in het water, wel eens op gelet hoe prachtig een persoon onder water is? Ha ha ha
Alles wordt “gewichtloos” , zo apart. Het andere soort geluid onder water, geweldig. Zwemmen vind ik heerlijk, het zwemmen dan, niet spelen, spetteren, onder water duwen enz. , .
Waterskiën vond ik altijd geweldig, kanoën, ach wel meer dingen.

Maar…………… eigenlijk ben ik als de dood voor water
Bang voor het onder water gaan, ik loop vol door mijn neus, zo voelt het.

En nu met revalidatie heb ik weer zo’n intense ervaring met water gehad.
Je gaat gewoon drijven en moet huilen als een klein kind. Alleen maar omdat ik verplicht moest ontspannen.

Het water………….

One night stand part 2

Ik denk dat ik weet wat het nut was van de bijna one night stand.

Ik ga dan lopen malen, denken “waarom deed ik dat, zoiets doen is niks voor mij, waarom deed ik dat?” , en dan na een dag of 3, dan komt het eruit. Ik zou willen dat dat sneller gaat, maar dat is weer een ander A4 tje.

Maar ik denk dat het allemaal met het geloven in mezelf te maken heeft. Het vertrouwen krijgen in mezelf.

Weten dat ik bepaal wat er met me gebeurt , wanneer en door wie.
Klinkt allemaal zo makkelijk, je zegt toch gewoon “nee”, en dan gebeurt het niet. Maar zo makkelijk was dat nooit voor mij.

20 jaar in een huwelijk gezeten waarbij ik niet echt werd gedwongen tot seks, maar als ik “nee” zei, of niet zo’n zin had , dan werd hij boos of chagrijnig. Dus dan ,om de vrede te bewaren, doe je het maar. Wat dan weer voelt als een verplichting en iets waar je niks over te zeggen hebt.

Voor deze 20 jaar zit een verkrachting, die ik niet goed verwerkt had, dus dat maakte mij ook niet helemaal ok in een relatie.

H. is de eerste die mij behandeld zoals het hoort. Nee is nee, en er is geen eens discussie of een slecht woord over. Deze manier van mij behandelen heeft als gevolg dat ik veel meer seks wil. Laat mijn ex het maar niet horen , ha ha ha.

Voor mijn ex was het, als de seks goed is, is de relatie ook goed. Voor mij moet de relatie goed zijn en dan komt de rest vanzelf.

En alles heeft ook te maken met het aantrekken van bepaalde mannen denk ik.

Misschien trok ik wel de “verkeerde” mannen aan, of “dat soort man” , gewoon omdat ik niet genoeg in mezelf geloofde.

Ook dat was anders deze keer, het was een andere soort man, de one night stand man was anders, H. is ook een ander soort man.

Ik denk dat dit deel van het geloven in mezelf, het geloven dat ik goede keuzes maak, ook onderdeel was van de one night stand ervaring.

Weten dat mijn keuzes zijn veranderd omdat ik zelf ben veranderd. Ik moet huilen nu. Teken dat ik op het goede spoor zit met mijn gedachte.