Veranderen

De frustratie die je voelt als je iets moet opgeven wat je eigenlijk niet wilt opgeven.
Je wilt eigenlijk verder maar verder op dezelfde manier gaat niet meer. Lees verder

Advertenties

Overbelast

Gisterenavond eerst maar eens een poosje zitten huilen.

Ik was al moe deze week, van mijn blog maken , en toen kwam mijn dochter ook weer thuis wonen.

Heel de week bezig met lezen, vertalen (want alles is in het Engels), begrijpen en uitvoeren van alles wat ik heb geleerd, om mijn blog in elkaar te krijgen.
En dit vraagt zoveel energie, dat ik eigenlijk niets anders dan dat zou kunnen doen. Maar ja het dagelijkse leven gaat ook gewoon door.

En dan merk ik toch weer eens heel goed, dat het allemaal nog niet in orde is met die hersenen van mij. Ik ben nog niet “de oude”.

Normaal maak je even een goede nacht en dan is alles weer ok, maar nu duurt het waarschijnlijk weer een week of zo, voordat alles weer tot rust gekomen is. Zo frustrerend.

En dan komt mijn dochter ook weer thuis wonen.
Precies op de meest vermoeiende dag van de week, donderdag.
Die dag heb ik zwemmen, fitness en therapie op één dag, in het revalidatiecentrum.
En ik was al moe van het blog maken dus………………… een beetje chagrijnig die dag. Volgende dag zien dat er een beetje orde kwam in al die dozen en een slaapplek creëren, want ik heb geen slaapkamer over.

En dan in de avond, toen ik even lekker alleen was, HUILEN.

Het is me allemaal even teveel. Nog steeds, ik begin weer te huilen nu.

In plaats van dat ik meer rust krijg, wordt het alleen maar drukker.

Het zal zijn reden wel hebben.
Ik weet dat ze me ook zal helpen in huis, het is altijd gezellig om met haar te praten, dus als alle rommel weer is opgeruimd zal het allemaal wel weer meevallen.

En mijn blog , het belangrijkste draait, dus ook die druk neemt af.

Bezig zijn met dit alles, maakt ook dat ik niet aan mezelf werk. Bijna niet geschreven afgelopen week, niet genoeg gevoeld, niet genoeg stilgestaan bij mezelf. Dus ook dat “emmertje” loopt over.

Alle “emmertjes” lopen over.

Ik ben “overbelast”.