Verraden

Verraden door m’n eigen kind. Zo voel ik me vandaag.

Gisteren heeft ze een tatoeage laten zetten met de tekst : “In sorte diaboli” , wat zoiets betekent als “gekozen door satan” of “in verbond met de duivel”.
Ze zet de foto net op facebook en ik moet bijna over mijn nek.

Ik kan het niet bevatten dat ze voor de duivel kiest.
Ik respecteer haar keus dat ze modern satanist is, verheerlijking van jezelf, je leven in dienst van jezelf, of te wel groot egoïst, want alles draait om jezelf. Prima.
Zelf ziet ze het niet als kiezen voor satan maar, satan staat symbool voor het satanisme. Wat dan weer zoiets betekent als, “ik zet het wel op m’n arm, maar het is maar een symbool, het betekent verder niets”.

Nou voor sommige mensen betekent het wel iets, voor mij betekent het wel iets, satan is de duivel, satan is het kwaad.

Zelf ben ik half christelijk opgevoed, niet gelovig maar wel met respect voor mensen die geloven. Mijn ouders geloven niet, maar hebben me wel op een christelijke school gedaan zodat ik later zelf kon kiezen.
Maar de generatie voor mijn ouders, daarvan was de helft gelovig, mijn favoriete oma was christen.

Zolang mensen hun geloof niet gebruiken als excuus om anderen wat aan te doen, heb ik er geen problemen mee.

Ze zegt dan tegen mij dat ik geen begrip of respect toon voor haar keuze, dat ik haar afval, dat ik haar niet laat geloven wat ze zelf wil.

Ik laat je wel geloven wat je zelf wil, maar je keert je tegen mij nu, je verraad mij en mijn afkomst.
Je geeft mij, door deze tattoo te zetten, een grote middelvinger, naar mijn afkomst, naar mijn oma.
Satan is namelijk tegen de helft van mij.

Respectloos vind ik het, respectloos tegenover mij en tegenover mensen die meer voelen bij het woord “satan” dan een symbool.
Uit respect voor haar liefde voor paarden eet ik bijvoorbeeld al 15 jaar geen paardenvlees.
En ik krijg nu gewoon een mes in mijn rug, want dat is hoe het voelt.

Zoiets doe je gewoon niet, al is het alleen al omdat ik er zo’n probleem mee heb.
Het gaat mij niet om het geloof, of waar zij in gelooft of wat zij aanhangt, sommige dingen doe je gewoon niet uit respect voor de ander.

Nooit gedacht dat dit me zo zwaar zou vallen trouwens.
Ik weet ook niet wat ik met al die gevoelens moet doen.
Het is mijn dochter, ik hou van haar, maar ik voel me verraden.

En zij voelt zich verraden door mij.
Niet in staat om het van mijn kant te zien, kan ik ook niet echt verwachten, want haar leven draait om haar.

Advertenties