De hypofyse

Inmiddels heb ik de hoofdarts in het revalidatiecentrum weer gesproken.

Al het bloedprikken is niet voor niks geweest.
Er is een verandering te zien in de hormoon waarden.

Deze arts denkt dat de hypofyse door de hersenbloeding een “opdonder” heeft gehad.
Iets wat niet veel gebeurd, maar het gebeurd wel.
Niet beschadigd, maar van slag.
De bloeding was 1,5 cm verwijderd van de hypofyse.

Voor diegene die niet weet wat de hypofyse is, even een kleine uitleg :

De hypofyse is een soort erwt van 1cm doorsnee, het is een klier die hormonen afscheid.
Hij ligt middenin het hoofd, net onder de hersenen.

De hormonen die hier worden afgescheiden reguleren o.a. :
Groei
Bloeddruk
Functies voor het geslachtsorgaan voor zowel mannen als vrouwen
Schildklier functie
De omzetting van voedsel in energie (metabolisme)
Water regelgeving in het lichaam
Waterbalans via de controle van de absorptie van water in de nieren
Temperatuurregeling
Pijnbestrijding
Is van invloed op emoties

Zeker weten doet ze het niet, maar het verklaard wel zo’n beetje alles waar ik het afgelopen jaar last van heb gehad en de dingen waar ik nog last van heb.

Goede nieuws is dat het allemaal aan het herstellen is, ik zou dus binnenkort weer “de oude” kunnen zijn. ( Misschien toch nog dat extra gewicht kwijtraken? Ha ha ha )

Yeah !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Voelt goed, liever mankeer ik natuurlijk niets.
Maar te weten dat dit het is en alles waarschijnlijk weer goed komt doet me goed.

Advertenties

Overbelast

Gisterenavond eerst maar eens een poosje zitten huilen.

Ik was al moe deze week, van mijn blog maken , en toen kwam mijn dochter ook weer thuis wonen.

Heel de week bezig met lezen, vertalen (want alles is in het Engels), begrijpen en uitvoeren van alles wat ik heb geleerd, om mijn blog in elkaar te krijgen.
En dit vraagt zoveel energie, dat ik eigenlijk niets anders dan dat zou kunnen doen. Maar ja het dagelijkse leven gaat ook gewoon door.

En dan merk ik toch weer eens heel goed, dat het allemaal nog niet in orde is met die hersenen van mij. Ik ben nog niet “de oude”.

Normaal maak je even een goede nacht en dan is alles weer ok, maar nu duurt het waarschijnlijk weer een week of zo, voordat alles weer tot rust gekomen is. Zo frustrerend.

En dan komt mijn dochter ook weer thuis wonen.
Precies op de meest vermoeiende dag van de week, donderdag.
Die dag heb ik zwemmen, fitness en therapie op één dag, in het revalidatiecentrum.
En ik was al moe van het blog maken dus………………… een beetje chagrijnig die dag. Volgende dag zien dat er een beetje orde kwam in al die dozen en een slaapplek creëren, want ik heb geen slaapkamer over.

En dan in de avond, toen ik even lekker alleen was, HUILEN.

Het is me allemaal even teveel. Nog steeds, ik begin weer te huilen nu.

In plaats van dat ik meer rust krijg, wordt het alleen maar drukker.

Het zal zijn reden wel hebben.
Ik weet dat ze me ook zal helpen in huis, het is altijd gezellig om met haar te praten, dus als alle rommel weer is opgeruimd zal het allemaal wel weer meevallen.

En mijn blog , het belangrijkste draait, dus ook die druk neemt af.

Bezig zijn met dit alles, maakt ook dat ik niet aan mezelf werk. Bijna niet geschreven afgelopen week, niet genoeg gevoeld, niet genoeg stilgestaan bij mezelf. Dus ook dat “emmertje” loopt over.

Alle “emmertjes” lopen over.

Ik ben “overbelast”.