One night stand part 3

Ik noem ze maar part 2 en 3 omdat het er allemaal mee te maken heeft. Die avond heeft me veel aan het denken gezet.

Ik heb “hem” nog een paar keer gesproken, nou was ik al niet verliefd of zo, maar het had weer de verkeerde keuze geweest, ha ha ha.
Ik vond het wel spannend allemaal, maar ja , het is geen H.

Ik geloof dat ik H. meer ben gaan waarderen door dit alles, niet dat ik dat niet deed, maar duidelijker gaan zien wat hij allemaal deed en hoe hij voor me was.
Feit blijft wel dat ik “de man” mis in H. De “schouders eronder, we gaan er wat aan doen” mentaliteit. Het roarrrrrrrrrr gehalte in een man.

Misschien is een deel daarvan, mijn eigen onzekerheid. Op zoek naar dat “hij redt me als het fout gaat” gevoel.

Maar de andere kant is ook ,dat het ontbreken van dit, me het gevoel geeft dat ik er een kind bij krijg. En dat wil ik niet.

Ik weet dat ik hem heb ontmoet in een zeer moeilijke situatie, wat hij dan toch maar weer wel geflikt heeft.
Hij kon ook geen “man” zijn, geen baan, geen geld en een zeer zieke vriendin. Hij was 10 maanden aan het zorgen voor mij.
H. kon er wel mee om gaan, terwijl ik hem “zwak” vond.

Ik moet ook steeds aan mijn zus denken met dit. We zaten pas in de kantine van het ziekenhuis, en daar zat een zielig hoopje in een rolstoel en iemand anders die voor hem zorgde. Toen zei mijn zus zoiets van: “Onze mannen zouden dat ook voor ons doen, we weten zeker dat onze mannen voor ons zouden zorgen in zo’n situatie”. En ik geloof dat we er beiden over eens waren dat dat toch wel een prettig idee was.

Want dat is wel iets wat ik zeker weet, hij zal er altijd voor me zijn.

Al die “mannen” zorgen op een andere manier. Die zorgen op een manier van , dat het je aan niets ontbreekt. In principe moet je alles zelf doen en zij zorgen voor het geld en spullen. Ze zitten dus echt niet heel de dag naast je bed, om er te zijn voor je.
Geven geen 10 maanden van hun leven op om voor je te zorgen. Ze zouden waarschijnlijk iemand inhuren om dat voor ze te doen.

Dus is “de man” wel zo belangrijk?
Misschien is hij wel veel meer “man” dan al die “mannen” bij elkaar.

Advertenties

One night stand part 2

Ik denk dat ik weet wat het nut was van de bijna one night stand.

Ik ga dan lopen malen, denken “waarom deed ik dat, zoiets doen is niks voor mij, waarom deed ik dat?” , en dan na een dag of 3, dan komt het eruit. Ik zou willen dat dat sneller gaat, maar dat is weer een ander A4 tje.

Maar ik denk dat het allemaal met het geloven in mezelf te maken heeft. Het vertrouwen krijgen in mezelf.

Weten dat ik bepaal wat er met me gebeurt , wanneer en door wie.
Klinkt allemaal zo makkelijk, je zegt toch gewoon “nee”, en dan gebeurt het niet. Maar zo makkelijk was dat nooit voor mij.

20 jaar in een huwelijk gezeten waarbij ik niet echt werd gedwongen tot seks, maar als ik “nee” zei, of niet zo’n zin had , dan werd hij boos of chagrijnig. Dus dan ,om de vrede te bewaren, doe je het maar. Wat dan weer voelt als een verplichting en iets waar je niks over te zeggen hebt.

Voor deze 20 jaar zit een verkrachting, die ik niet goed verwerkt had, dus dat maakte mij ook niet helemaal ok in een relatie.

H. is de eerste die mij behandeld zoals het hoort. Nee is nee, en er is geen eens discussie of een slecht woord over. Deze manier van mij behandelen heeft als gevolg dat ik veel meer seks wil. Laat mijn ex het maar niet horen , ha ha ha.

Voor mijn ex was het, als de seks goed is, is de relatie ook goed. Voor mij moet de relatie goed zijn en dan komt de rest vanzelf.

En alles heeft ook te maken met het aantrekken van bepaalde mannen denk ik.

Misschien trok ik wel de “verkeerde” mannen aan, of “dat soort man” , gewoon omdat ik niet genoeg in mezelf geloofde.

Ook dat was anders deze keer, het was een andere soort man, de one night stand man was anders, H. is ook een ander soort man.

Ik denk dat dit deel van het geloven in mezelf, het geloven dat ik goede keuzes maak, ook onderdeel was van de one night stand ervaring.

Weten dat mijn keuzes zijn veranderd omdat ik zelf ben veranderd. Ik moet huilen nu. Teken dat ik op het goede spoor zit met mijn gedachte.

One night stand

Ik had er bijna 1 , afgelopen weekend.

Geen seks geweest, maar ik heb een gezellige nacht gehad en veel gelachen. Ik geloof dat het idee er wel een beetje was, maar kon het toch niet.

En dan loop ik nu te denken, waarom bijna, waarom niet alles gedaan.
Maar tegelijkertijd voel ik afkeuring van mijn eigen gedachte.

Een “one night stand” was niks voor mij, dat was voor “hoeren”. Maar waarom eigenlijk? Wat is er zo mis mee?

Hij was zeer duidelijk, al voor dat hij bij me in huis kwam. En ik, het was een interessante ,leuke , gezellige kerel, zou mijn type kunnen zijn, maar ben niet echt op zoek nu. Maar aan de andere kant heeft het ook wel weer wat. Een vreemde , aantrekkelijke kerel die wat in mij ziet, even dan.

We waren allebei wel vrij duidelijk. Hij zei dat ie op zoek was naar seks, en ik zei dat hij dat kon vergeten. En toch eindigde we samen in 1 bed.

Ik geloof dat het voor hem ook “vreemd “ was, niet wat ie gewend was met vrouwen.

Ervaring rijker, misschien dat daar mijn probleem zit. Geen ervaring met het leven, niet genoeg leuke ervaring met het leven.

Al heel jong “vaste verkering”, meestal de verkeerde types, niet echt de vrijheid gehad of genomen om het leven te ervaren. Ik wilde dat er iemand van me hield, bij iemand horen. Nooit echt alleen geweest en genoten en gedaan wat mogelijk was. Hoop verkeerde dingen meegemaakt, verkeerde ervaringen opgedaan, verkeerde ervaringen aan me opgedrongen.

En nu ben ik 46 en zou toch eigenlijk wel eens de ware tegen willen komen, maar misschien moet ik eerst mezelf maar eens tegenkomen, mezelf ontdekken, dingen doen. Om dan te kunnen zeggen wat ik eigenlijk zoek. En als het niet bestaat, moet ik alleen kunnen zijn. En dan heb ik misschien wel meer one night stands nodig. LOL En misschien heb ik hem al gevonden.

Een partner moet niet geven wat je jezelf niet kan geven.

Een partner moet alles alleen maar aanvullen en XL maken. Eerst moet je zelf in “balans” zijn, je goed voelen over jezelf.

Eerst iemand worden, en daar iemand bij vinden. Niet iemand zoeken en je vervolgens aanpassen zodat je iemand wordt.

Eigenlijk ben ik best trots op mezelf dat ik er bijna 1 heb gehad. Ha ha ha