Hyper nerveus

Bestaat dat? Nou ik ben het nu.

Ik heb vandaag een column op het internet gezet. Behoorlijk buiten mijn kader zou ik zeggen.

En natuurlijk was ik zenuwachtig voordat ik dat deed. Maar nu……… WOW

Een soort van “overloaded” , maar waarom?

Het geeft een enorme kick als je jezelf online ziet staan moet ik zeggen.
Trots op mezelf dat ik het toch gedaan heb.

Ik ben niet nerveus over het feit of mensen het wat vinden of niet. Wat dat betreft heb ik aan het oordeel van mijn kinderen genoeg om te weten dat iedereen een eigen mening heeft.

Drie kinderen heb ik.
Eén zegt: “geniaal !!!!!!” als ze het stukje leest.
De ander zegt: “wow” en wil alles lezen, wat mij tot die column bracht.
De derde zegt: “ja en? Waarom zou je dit op het internet zetten, zo denk ik er ook over” , “waarom zouden mensen dit willen lezen?”.
Ha ha ha , blijf je toch redelijk met beide benen op de vloer, en kan ik een aardige inschatting maken toch?

Maar…….. nu leren mensen me kennen, of in ieder geval een deel van me. En daar is eigenlijk niets mis mee, ik vind het best prettig, denk ik, dat mensen me leren kennen. M’n zus zegt dat ik al dat moois niet hoef te verstoppen. Maar het maakt me zo nerveus.

En het dubbele van alles is dat ik me er niet eens zoveel van aantrek wat mensen van me vinden.
Ik heb inmiddels wel ontdekt wie belangrijk voor me zijn en wie niet. En wiens oordeel er toe doet en wiens niet.

Ik heb zo ie zo moeite met nieuwe dingen op het moment, moeite met weer op mezelf vertrouwen, niet te verwarren met zelfvertrouwen, maar al het nieuwe is eng op het moment.
Al het nieuwe geeft me wel het “I’m alive!!!!!” gevoel trouwens. Voelt goed.

Onderdeel van mezelf zijn denk ik, als ik mezelf niet laat leren kennen, hoe kan ik dan mezelf zijn.
Ik moet me open stellen om mezelf te kunnen zijn, om nieuwe dingen te kunnen ervaren. Maar dat voelt alsof ik de controle verlies.

Grappig eigenlijk, de controle , iets waar ik eigenlijk over wilde schrijven vandaag.

Advertenties

Mijn kader

Iemand zei gisteren tegen me dat ik misschien eens meer buiten “mijn kader” moet treden. (Misschien was ik daar al aan begonnen met mijn bijna one night stand, ha ha ha )

Maar wat is “mijn kader”.

Mijn kader is mijn veilige leven, mijn geregelde leven.

Heel mijn leven doe ik eerst dingen die moeten, en de tijd die over is, is voor mezelf. Dan mag ik pas leuke dingen doen, als al de “moet dingen” zijn gedaan.
En dan moet ik nu alles omdraaien, eerst mezelf en dan wat moet.

En wat krijgen we dan? Een overgangsfase LOL

Wat ik heel de dag aan het doen ben nu is, iets wat ik moet doen en dan weer een A4 tje vol schrijven. En leuk dat ik het vind !!!!!!!!!

Mijn hoofd draait op volle toeren, tot dat het instort natuurlijk, maar dat zien we dan wel. Ik barst van de inspiratie, ik denk dat ik over elk onderwerp wel wat kan bedenken.
Sommige zullen het “creatief” noemen, ik noem het “mijn rare hoofd”.

Stap eens buiten je kader zegt ze dan……..

Geweldig mens trouwens, op de een of andere manier weet ze me altijd weer te triggeren. Ik weet wel dat ze daar voor geleerd heeft, maar toch, het voelt goed, er is een soort klik.

Maar alles wat ik de laatste jaren aan het doen ben is eigenlijk al buiten mijn kader.

Depressief geweest……………….. behoorlijk buiten mijn kader, depressief , therapeuten en alles wat daarbij hoorde was voor “softies”, niet voor mij, ik loste alles zelf wel op.

Bij mijn man weg……………… behoorlijk buiten mijn kader. Voor mezelf gekozen, behoorlijk buiten mijn kader.

Allemaal papieren gehaald, in record tempo denk ik, maar daardoor wel een baan. Behoorlijk buiten mijn kader, 20 jaar huisvrouw en moeder geweest. Nooit echt voor mezelf gezorgd.

Al meer dan een jaar ziek, niet dat ik dit zelf kon kiezen, maar behoorlijk buiten mijn kader, ik was nooit ziek en als ik wel ziek was ging ik gewoon door. Nu staat de rem erop. En het moeilijkste is om die er gereduceerd op te houden, anders gaat het weer fout.

Misschien dat ik het moet verdelen in mijn interne en externe kader.

Alles tot nu toe is mijn externe kader. De buiten grenzen van mezelf. Alles om me heen. Het begin. Vanaf nu , (of vanaf de bijna one night stand ha ha ha) , is mijn interne kader.

“Mijn kader” hmm………….