Mijn hersenbloeding

Valentijnsdag , 14 februari 2013, dit was de dag.
Valentijnsdag was voor mij altijd zonder betekenis, deed ik niet aan.
Nu heeft het een betekenis, maar niet dezelfde als voor vele anderen.

Ochtenddienst gehad, 14.00 uur zat mijn dienst erop.
Ik weet nog wie ik afloste en wie mij afloste, er werden nieuwe beeldschermen geplaatst op mijn werk die dag.
Gewoon in mijn auto gestapt om naar huis te rijden.

Geen enkele aanwijzing dat er ook maar iets mis zou kunnen gaan.
Geen hoofdpijn, ik voelde me goed. Niks aan de hand.

Het is maar een stukje van 5 km, van mijn werk naar huis. Maar deze dag leek het veel langer. :)

Midden in de Maastunnel kreeg ik ineens hoofdpijn, ik vroeg me nog af waarom, want ik zat niet ergens mee.
Binnen een paar seconden werd het wel heel erg, ik was echt verbaasd, dit had ik nog nooit gehad, misschien een acute aanval van migraine?

Eenmaal door de tunnel heen werd de pijn zo bizar dat het bijna niet te houden was, maar ik was aan het rijden, dus ik moest wel door. Niet echt gelegenheid om makkelijk te parkeren en ik was bijna thuis.

Nog een stukje verderop ging ik ineens dubbel zien met mijn linkeroog, maar kon toch nog redelijk focussen om te rijden. Toen kreeg ik wel het gevoel dat het niet een migraine aanval was, maar dat er wel eens wat mis zou kunnen zijn.

Ik weet nog dat ik dacht: “Ik zal toch zeker niet hetzelfde hebben als M.?” , iemand bij wie ik december 2012 op de begrafenis was, overleden aan een hersenbloeding.

Maar echt tot me doordringen deed het niet, meestal hoor je dat mensen met een hersenbloeding in coma raken, en ik was nog aan het rijden. “Nee, zo erg zal het wel niet zijn”.

Thuis aangekomen ben ik de garage nog ingereden, heb mijn auto nog geparkeerd, maar toen ging het niet meer.
De hoofdpijn was inmiddels een mega, mega, mega migraine aanval geworden, en toen ik uit de auto wilde stappen kon ik eigenlijk niet meer bewegen. Kon geen kracht meer zetten, of durfde het niet.
Het voelde alsof mijn nek elk moment kon afbreken.
Het enige wat ik wilde was met 1 hand mijn voorhoofd vasthouden en met mijn andere hand de achterkant van mijn nek, en dan zo min mogelijk bewegen.

Maar daar stond ik in de garage.
De enige die ik kon bedenken die een sleutel had van de garage en in de buurt was, was mijn ex.
Ik kreeg het voor elkaar om een telefoontje te plegen en te zeggen dat het niet goed met me ging en dat hij naar de garage moest komen NU !!!!!!!!!!!!!!!!!!! En dat deed hij gelukkig :)
Dit was eigenlijk al “geluk hebben”, normaal doet mijn telefoon het niet in de garage, die dag wel.

Met hulp van mijn ex, heb ik het voor elkaar gekregen om achter het stuur vandaan te komen en op de achterbank te gaan hangen. We hadden inmiddels wel besloten dat we naar het ziekenhuis moesten.

Onderweg zat het nog tegen, we reden op een weg met 20 cm hoge stoepranden en een stukje voor ons zat een vuilniswagen die rustig overal de containers ging staan legen. We konden geen kant op. Er zijn wat “termen” geroepen door mijn ex dat ritje :)

Eindelijk waren we in het Ikazia ziekenhuis aangekomen. Je bent dan blij dat je in het ziekenhuis bent, maar dan begint de ergernis pas.

Dan moet er een arts gevonden worden die je kan opnemen in het ziekenhuis.
Ze hadden het eigenlijk drukker met mijn auto die voor de deur stond en weg moest, dan met mij.

Eenmaal in zo’n kamertje kreeg ik wat tegen de pijn, zeiden ze, ik hoopte dat de pijn weg zou gaan, maar de pil, waarschijnlijk een simpel paracetamolletje, hielp niet.
Ze gingen me “observeren”, WTF !!!!!!!!!!!

Achteraf denk ik dat ze dachten dat het een migraine aanval was, en ik moet zeggen daar lijkt het ook heel erg op, alleen de pijn is 10 keer erger.

Na een uur, heb ik mijn “bek” maar eens opengetrokken, ik schold alles verrot , en ik vertelde ze dat ik wat tegen de pijn wilde en geen flauw spul deze keer graag !!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Toen kwam er ineens een dokter, één die we nog niet gezien hadden, maar het wel serieus nam en me naar de scan stuurde.
Ik zat nog maar een paar seconden in de scan en toen werd het SERIEUS :)
Ineens kreeg iedereen haast, even uit de scan, contrast vloeistof in mijn aders en weer de scan in. Ik kreeg serieus materiaal tegen de pijn, morfine, niet dat de pijn daarmee weg was, maar het werd dragelijk, eindelijk.
En ja hoor, ader gesprongen in mijn hoofd, aan de achterkant.

Ik moest geopereerd worden binnen 24 uur, maar daarvoor moest ik overgebracht worden naar het Erasmus MC, die operatie konden ze in het Ikazia niet.

Ik kan me nog herinneren dat mijn ex de familie ging bellen en tegen iedereen vertelde:
“ Niet schrikken, we zijn in het ziekenhuis, het is niet ernstig, maar er is een adertje gesprongen in Sonja d’r hoofd.”
Ik geloof dat we beiden niet echt in de gaten hadden hoe ernstig het was. :)

Dus met ambulance overgeplaatst naar het Erasmus MC. Ik weet nog dat de broeders met elkaar aan het overleggen waren of de sirene en zwaailicht nodig waren, dit was niet het geval, maar het was zo druk in het verkeer dat ze later besloten dat dat niet opschoot, dus toch maar alle toeters en bellen aan.

Eenmaal in het Erasmus MC, ging ik weer door een scan, weer met contrastvloeistof, maar nu gericht via mijn lies. Dit gaatje hielden ze gelijk open voor de andere dag, want daar moest ook de operatie doorheen gebeuren.

Ik weet dat de operatie de andere dag om 11.00 uur ging gebeuren.
Maar vanaf hier komt er een periode, van ongeveer 2 weken in het ziekenhuis, die voor mijn herinnering in stukjes is, ik weet me nog wel dingen te herinneren, maar weet niet in welke volgorde ze horen.
Ik was zo “stoned als een garnaal” de meeste tijd in het ziekenhuis, van alle pijnstillers die ik kreeg.

Gelukkig heeft mijn moeder een agenda bijgehouden met alles over mij in die tijd.
Deze krijg ik binnenkort te leen en dan schrijf ik over hoe het verder ging met mij.

Advertenties

One thought on “Mijn hersenbloeding

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s