Onafhankelijk

Op het moment ben ik veel aan het kijken naar een ander huis. Nu woon ik nog in het huis van mij en mijn ex, we zijn ook nog samen eigenaar. Begin volgend jaar hoopt mijn ex het huis op zijn naam te kunnen zetten en dan kan ik ergens anders heen. Iets waar ik erg veel zin in heb. Ik geloof ook dat het veel voor me betekent.

Een nieuw begin, onafhankelijkheid, ik kan wat bereiken, ik ben weer gezond, rust. Al deze gedachten en meer komen bij me op als ik denk aan het hebben van mijn eigen plekje.

Ik geloof ook niet dat als ik eindelijk m’n eigen plekje heb, het gauw weer op zal geven. Het voor mezelf kunnen zorgen geeft me een gevoel van veiligheid, onafhankelijkheid.

Eerst voelde ik me veilig in het leven wat ik had.
Je hebt het goed, geweldige kinderen, leuk schip, mooi huis, eigenlijk niets mis mee, totdat het je niet meer ‘past’. Je huwelijk gaat bergafwaarts en dan is daar de scheiding. Je leeft eigenlijk een poosje met 1 been in het leven dat was en 1 been in het leven dat komen gaat.

Daarna begin je langzamerhand weer een leven op te bouwen. Het enige waar ik mee bezig was is met het voor mezelf en mijn kinderen zorgen. Hoe ga ik dat doen? Wat ga ik doen? Hoe ga ik alles betalen enz. Hoe word ik onafhankelijk is eigenlijk de vraag waar je constant mee bezig bent.

Dan krijg ik die bloeding met daarna de operatie. In feite worden hier beide benen onder me vandaan gemaaid. Niets voelt meer als veilig. Je wordt met je leven in de wacht gezet. Je wordt nu lichamelijk afhankelijk gemaakt van anderen. Onafhankelijk worden wordt in de wacht gezet.

Aan de andere kant ga je wel goed in zien wat belangrijk voor je is en wat je wilt. Wat dat betreft is het ook een goede tijd voor me geweest.

Maar nog steeds voelt het alsof 1 been nog in het oude leven staat. Ik ben niet volledig onafhankelijk en dat voelt voor mij als kwetsbaar, niet veilig. Alsof iemand anders nog steeds iets over mij te zeggen heeft, alsof ik me moet verantwoorden voor wat ik doe.

Een eigen plekje zal zo voelen van:
‘Dit is van mij en ik kan voor mezelf zorgen.’
‘Wil je daar deel van zijn? Kom er gezellig bij.’
‘Vind je het niks, pleur je toch lekker op.’
‘Want dit is nog steeds van mij en ik kan nog steeds voor mezelf zorgen.’

Voor mezelf kunnen zorgen. Daar omheen doen waar ik blij van wordt en me goed bij voel. Dat delen met de mensen die er toe doen. Klinkt best goed toch?

Advertenties

2 thoughts on “Onafhankelijk

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s