Accepteren

Gisteren een discussie gehad met mijn vriend. Hij is Christen, ik niet. Ik heb daar totaal geen problemen mee en accepteer hem zoals hij is en denkt. Hij zegt dat hij mij en mijn manier van denken ook accepteert, maar het voelt niet zo.

Ik zie het geloof als iets wat iemand nodig heeft. Iets waarin diegene zich thuis voelt. Het eens is met de leefregels die daarbij horen. Het beter aankunnen van problemen. Het vinden van een reden waarom iets gebeurt. Misschien geeft het wel een reden van bestaan. Het waarom en waarvoor.

Het boek wat hierbij hoort zie ik als een soort richtlijn en geschiedenis boek.
Hiermee wil ik niemand zijn geloof minimaliseren of tegenspreken of wat dan ook. Dit is zoals ik het zie. En zolang mensen andere mensen geen kwaad doen en zich goed voelen in een geloof, ben ik er alleen maar voor.
Er zijn naar mijn idee ook zoveel verschillende geloven omdat we simpel weg niet allemaal hetzelfde zijn.
Wel geloof ik dat wat er bijvoorbeeld in de bijbel staat echt gebeurt is en zelfs een vooruitzicht is van wat komen gaat. Alleen waren de wonderen niet altijd wonderen en moet je soms even graven naar wat het verhaal zou kunnen betekenen.

Ik geloof namelijk dat de aarde één hele grote cyclus is, die zichzelf steeds herhaald. Alles wat hierop leeft is nodig om de aarde in leven te houden. Alles heeft zijn reden. De mens is misschien nodig om grondstoffen uit de grond te halen en te verbruiken. De aarde maakt deze aan, verbruiken wij ze niet dan zou de aarde ontploffen. Zoals bijvoorbeeld lava uit de aarde komt als het teveel wordt. Of gas wat hier en daar uit de aarde lekt. Allemaal een soort van overdrukventiel effect.

Op een gegeven moment is de aarde zo goed als op. Het ijs allemaal gesmolten, wat bijvoorbeeld weer het verhaal van de ark van Noach zou kunnen creëren. En er komt weer een ijstijd.
Iedereen is bang dat de zon op den duur explodeert maar misschien implodeert deze wel, waardoor zij minder warmte afgeeft waardoor bij ons de ijstijd kan ontstaan. Of misschien koelt ze simpel weg gewoon af waardoor er bij ons ijs ontstaat.
Deze ijstijd is nodig om alle grondstoffen weer aan te maken en het teveel aan mensen en dieren op te ruimen. In deze ijstijd kan de zon zich ook weer herstellen. En na verloop van tijd begint de hele cyclus gewoon weer opnieuw.

Wij en alles wat leeft is nodig om de aarde in leven te houden. En als wij dood gaan zijn wij gewoon weer voedsel voor de aarde.
Misschien bestaat er zelfs reïncarnatie om kennis door te geven die nodig is om deze cyclus weer te volbrengen.

Het op deze manier denken geeft mij reden genoeg tot bestaan. Ik heb hier geen geloof voor nodig.

Is dit een waterdichte theorie? Nee. Maar is het geloof een waterdichte theorie? Nee.

Waar komt deze aarde vandaan? Ze bestaat gewoon. Net zoals voor een gelovige God gewoon bestaat.

Ik accepteer dus dat mijn vriend Christen is. Ik geloof ook dat mede door zijn geloof hij zo’n geweldige man is.

Maar terwijl ik mijn gedachte deel, probeert hij alles wetenschappelijk te weerleggen of te verklaren.
En dit is waar de eigenlijke discussie over ging.

Waarom moet ik alles wetenschappelijk verklaren?
Als ik vraag om het geloof en God dan ook maar wetenschappelijk te verklaren, dan is dat ineens niet nodig omdat God iets bovennatuurlijks is.

Iets klopt hier niet.
Wetenschap mag dus wel gebruikt worden om mij mijn ongelijk aan te tonen. Maar dezelfde wetenschap hoeft bij hem niets aan te tonen.

Volgens mij heb ik ook gewoon het recht om te geloven zoals ik het zie, ook al is dit geen religie.
Net zoals iedereen het recht heeft om te geloven in waar zij zich goed bij voelen.

Niet alles wat de ander vindt hoeft verklaart te worden, we hoeven het zelfs niet met elkaar eens te zijn. Maar we kunnen toch op zijn minst proberen om elkaars denkwijze te accepteren.

Advertenties

6 thoughts on “Accepteren

  1. Ik ben het helemaal met je eens. Waarom zou de ene persoon wel mogen geloven in iets dat niet bewezen kan worden en de ander niet. Hoewel ik wel een grens trek bij het geloven in kabouters ;-)
    Ik hoop dat je er uit komt met je vriend en dat hij jou ook de ruimte geeft om te geloven wat jij wil. Misschien moet je de Aardse krachten “bovennatuurlijk” gaan noemen, dan hoef jij ze ook niet te verklaren.

    Like

    • Oh we komen hier zeker uit. Op den duur komt elke discussie of gesprek tot een goed einde. Maar hij kon even mijn punt van discussie niet zien. Even afkoelen en van een afstandje bekijken.
      Ik vind het juist wel goed en interessant dat we zulke discussies kunnen hebben.

      Like

  2. Mooi geschreven. Mijn man denkt ongeveer zoals jij. En ik? Ik weet het niet, maar ik geloof wel dat er meer is tussen hemel en aarde. Ik heb vaak de neiging om mijn eigen geloof af te zwakken, juist omdat het niet wetenschappelijk te bewijzen is. Mijn man stimuleert mij dan weer om mijn eigen weg te vinden. Mooi zoals het iedereen toch bezighoudt en ieder er op zijn eigen manier mee omgaat. Ja, ik vind zulke discussie ook altijd goed en interessant.

    Like

  3. In wat men ook geloofd, we mogen er allemaal onze mening over hebben. En daar kunnen over praten soms met een zware discussie die nadien voor beide mooie inzichten geeft is zo mooi

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s