Afscheid

Vandaag op controle geweest bij de chirurg, die de clipping van het aneurysma via het schedelluikje heeft gedaan in november vorig jaar.

Alles was goed en alles wat ik “mankeer” hoort erbij.
Ik hoef bij hem niet meer terug te komen.

Het draaierig worden, last van het licht, misselijk worden, vermoeidheid enz. , alles hoort erbij.
Hij dacht alleen wel dat ik het misschien wat intenser heb dan anderen, “omdat ik het zo intens kan beschrijven” zei hij.
En ik moet geduld hebben en de operatie niet onderschatten. Het duurt ongeveer 1,5 jaar tot ik volledig hersteld ben, of kan zeggen wat de restverschijnselen zijn.
Ik mag ook vanaf nu mezelf wat meer gaan belasten, indien nodig, maar hij vond dat ik al goed bezig was.

Ik had ook weer een oude ervaring in een “nieuw jasje” vandaag.
Gemaaid gras, normaal ben ik hier licht allergisch voor, de lucht zorgt dan dat ik ga niesen.
Maar vandaag kwam die lucht voor het eerst sinds de operatie binnen, en dit was zo heftig, dat ik zweverig werd in mijn hoofd.

Maar dit alles maakt me wat emotioneel.

Blij dat het allemaal “normaal” is wat ik voel, blij dat het er allemaal bij hoort.

Maar het is ook een soort afsluiting van dit hoofdstuk.

Afscheid nemen van een man die toch ongeveer een jaar onderdeel is van je leven, dankzij wie je eigenlijk weer een leven hebt, is toch vreemd.
En dit afsluiten confronteert me nog maar weer eens met het feit hoeveel geluk ik heb gehad en hoe dankbaar ik mag zijn dat ik er nog ben en er “niks” aan over heb gehouden.

Ik heb dan ook al een paar traantjes weggepinkt vandaag.
Goed gevoel.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s